Οι σελίδες του Ιστολογίου ανανεώνονται τακτικά μετά από κάθε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γονείς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γονείς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

27 Ιανουαρίου 2026

Για τα πανελλαδικά φαινόμενα βίας στα σχολεία

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ

Ζάκυνθος 26/01/2026

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (Ε.Λ.Μ.Ε.Ζ.)

Αρ. Πρωτ.: 30

Πληροφορίες

:

Προβής Φώτης

ΠΡΟΣ: Σχολεία Β/θμιας Εκπ/σης

Τηλέφωνο

:

 6978936176

Κοιν: ΜΜΕ

Site

:

http://elmez.blogspot.gr

e-mail

:

elmezante@yahoo.gr

 

 

ΘΕΜΑ: «Για τα πανελλαδικά φαινόμενα βίας στα σχολεία» 

Τα τελευταία χρόνια, όπως έχει αναδείξει το σωματείο μας με προηγούμενες ανακοινώσεις, έχουν αυξηθεί τα καταγεγραμμένα φαινόμενα βίας στα σχολεία γεγονός που προκαλεί εύλογη ανησυχία σε μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς, στο σύνολο της κοινωνίας. Προσπερνώντας τον –κατά τα άλλα– βάσιμο προβληματισμό αν τέτοιου είδους περιστατικά υποκαταγράφονταν σε παλιότερες εποχές, με αποτέλεσμα να μην αποτυπώνεται αντικειμενικά η εκδήλωση και η εξέλιξη των φαινομένων βίας, το ΔΣ της ΕΛΜΕ νιώθει την ανάγκη να εκφράσει τη θέση της.

Ο όρος «σχολική βία» είναι εγγενώς προβληματικός, αφού δίνει την εντύπωση ότι το σχολείο είναι ο χώρος στον οποίο γεννιούνται τέτοια φαινόμενα ή η αιτία εκδήλωσής τους. Μια τέτοια άποψη είναι ανορθολογική, αντιεπιστημονική και βαθιά αντιδραστική.

Εξίσου αντιδραστική είναι η άποψη περί «παιδικής/εφηβικής παραβατικότητας», καθώς συνδέει ευθέως την παραβατικότητα με μια συγκεκριμένη ηλικία. Μια τέτοια αντίληψη στερείται οποιασδήποτε επιστημονικής τεκμηρίωσης και συνεπώς οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα.

Στην πραγματικότητα βρισκόμαστε ως κοινωνία αντιμέτωποι με το φαινόμενο της εκδήλωσης της βίας και εντός του σχολικού χώρου, κάτι απολύτως αναμενόμενο, μια και αυτός δε χωρίζεται από την υπόλοιπη κοινωνία με «αδιαπέραστα τείχη». Ο μαθητής δεν είναι αποκλειστικά εκπαιδευόμενος, δεν έχει ως μοναδική ιδιότητα αυτήν του μαθητή. Είναι κοινωνικό ον που με άμεσο ή έμμεσο τρόπο έχει εικόνες, παραστάσεις και βιώματα από όλους τους χώρους της κοινωνικής ζωής. Συνεπώς η κοινωνική του ύπαρξη εκδηλώνεται και στο σχολείο ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ σε αυτό.

 

Έτσι, ο μαθητής είναι εκείνο το κοινωνικό ον που βρίσκεται καθημερινά αντιμέτωπο με:

·  την οικονομική αδυναμία της οικογένειάς του να ανταποκριθεί σε στοιχειώδεις ανάγκες

·  την ανάγκη να εργαστεί ήδη από την τρυφερή ηλικία των 15 χρονών, χάνοντας την παιδική του αθωότητα και μπαίνοντας σε εργασιακούς χώρους πολλές φορές ακατάλληλους για την ψυχοσύνθεσή του

·  τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας που έχουν θεσμοθετήσει οι κυβερνήσεις που αγγίζουν τις 13ώρες δουλειάς ημερησίως, γεγονός που επηρεάζει άμεσα τον ίδιο αλλά και τις οικογενειακές και ευρύτερες κοινωνικές του σχέσεις

·  τη φυσιολογική (στο προαναφερθέν πλαίσιο) διάλυση οποιασδήποτε ουσιαστικής επαφής με την οικογένειά του και της αδυναμίας οικοδόμησης βαθιών και γνήσιων οικογενειακών σχέσεων

·  την οικονομική ανισότητα που αποτυπώνεται στην αδυναμία πολλών μαθητών να έχουν εξωσχολικές δραστηριότητες (μια και η συντριπτική πλειονότητά τους είναι επί πληρωμή) ή να συμμετέχουν σε εκδηλώσεις του σχολείου (πχ εκδρομές, των οποίων το κόστος για πολλούς είναι δυσβάσταχτο)

·  το υποστελεχωμένο σε προσωπικό και αναντίστοιχο με τις σύγχρονες ανάγκες σχολείο που με την Τράπεζα Θεμάτων και την επικείμενη θέσπιση του Εθνικού Απολυτηρίου έχει καταστεί ένας εξετασιοκεντρικός μαραθώνιος που αποτρέπει τον ζωντανό διάλογο μέσα στην τάξη, απωθεί τα παιδιά, εξοντώνει και δε μορφώνει

·  την κουλτούρα της ωμής βίας και της αποθέωσης του ισχυρού όπως εκφράζονται στα ΜΜΕ, στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, στα (υπο)προϊόντα της μουσικής βιομηχανίας και της βιομηχανίας θεάματος και φυσικά και στην πολιτική, με την ωμή καταστολή από την πλευρά του κράτους κάθε λαϊκής κινητοποίησης (πχ αγρότες), την ώρα που οι διάφοροι «επιτήδειοι» ξεκοκαλίζουν εκατομμύρια, με την υποχρηματοδότηση των κοινωνικών αναγκών για Υγεία-Πρόνοια-Παιδεία-Αθλητισμό-Πολιτισμό, με την πρόσφατη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ με την έγκριση ΝΑΤΟ και ΕΕ και τη σιγή ιχθύος από τους ισχυρούς της χώρας μας και του πλανήτη, με την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας και με τις ωμές-τραμπούκικες απειλές των ΗΠΑ και των άλλων ισχυρών χωρών του πλανήτη απέναντι σε οποιοδήποτε άλλο κράτος

 

Βία λοιπόν δεν είναι μόνο τα περιστατικά στα σχολεία. Βία είναι και η ανεργία, η εξαντλητική εργασία με μισθούς πείνας, η εργασία μέχρι τα βαθιά γεράματα, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου για σύναψη υγιών σχέσεων εντός της οικογένειας, η απουσία ελεύθερων χώρων για την ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ των μαθητών. Και αυτές οι μορφές βίας λειτουργούν και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο, εκδηλώνονται με κάθε προβλέψιμη και απρόβλεπτη μορφή.

Με όλα αυτά και με άλλα πολλά παρόμοιας υφής φαινόμενα έρχεται καθημερινά σε επαφή ο μαθητής, ο οποίος, σημειωτέον, λόγω ηλικίας αδυνατεί να φιλτράρει το σύνολο αυτών των πληροφοριών και δεν έχει ακόμη πλήρως διαμορφώσει κατάλληλα κριτήρια. Είναι πολύ εύκολο για τον μαθητή να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι είναι εντελώς μόνος του απέναντι σε έναν εχθρικό κόσμο, που του κάνει τη ζωή ανασφαλή και αβέβαιη, ότι το κοινωνικό σύνολο τον επιβουλεύεται, τον αγνοεί ή τον περιθωριοποιεί, ότι η κοινωνία είναι στην πραγματικότητα ένα σύνολο ατόμων εχθρικών μεταξύ τους. Με λίγα λόγια θεωρεί την κοινωνία ως άθροισμα ατόμων και όχι ως ολότητα σχέσεων, αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως μια αυθύπαρκτη ατομικότητα και όχι ως συνισταμένη των κοινωνικών σχέσεων.

Η ίδια αυτή κοινωνία από όλους της τους πόρους περνάει το μήνυμα και του καλλιεργεί την κουλτούρα «ζήσε εσύ και άσε τους άλλους να πεθάνουν», «πάτα με για να μη σε πατήσω».

Είναι λοιπόν σαφές ότι τα αίτια της εκδήλωσης της κοινωνικής βίας εντός του σχολείου πρέπει να αναζητηθούν κατά βάση στην κοινωνία, ότι το σχολείο είναι ένας από τους πολλούς χώρους στους οποίους εκδηλώνεται η κοινωνική βία και εμφανίζονται τα συμπτώματά της και όχι η αιτία της.

Για αυτό και είναι βαθιά υποκριτική η στάση όσων υποστηρίζουν ότι «τα θέματα αυτά λύνονται μέσα στο σχολείο με τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας: πλατφόρμες καταγγελιών, πρότζεκτ ενσυναίσθησης κλπ». Τα εργαλεία αυτά στην καλύτερη των περιπτώσεων μπορούν να «λειάνουν» κάποια από τα συμπτώματα του φαινομένου, όχι να το αντιμετωπίσουν στη ρίζα του. Τέτοια εργαλεία δεν περιορίζουν τη σφοδρότητα και την ποικιλομορφία των φαινομένων κοινωνικής βίας που θα εκδηλωθούν στο μέλλον.

 

Απέναντι στην ουσία των φαινομένων της «σχολικής βίας» οι «Φαρισαίοι» μένουν άφωνοι. Και πώς να μη μένουν όταν είναι οι ίδιοι που χαράσσουν, υλοποιούν και επικροτούν την πολιτική που παράγει όλα αυτά; Επιτελώντας μάλιστα και το «ανθρωπιστικό τους καθήκον» δηλώνουν έκπληκτοι και προβληματισμένοι απέναντι στα αποτελέσματα της πολιτικής τους και σπεύδουν να χύσουν κροκοδείλια δάκρυα πάνω στα ερείπια που έχουν και οι ίδιο προκαλέσει!

Είναι τουλάχιστον υποκρισία να ξορκίζουν τους καρπούς, όταν οι ίδιοι ποτίζουν το δέντρο που τους γεννά.

 

Η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η οποία μπορεί να οδηγήσει τον κάθε άνθρωπο -ιδίως των λαϊκών στρωμάτων- στην οικονομική εξαθλίωση, τον πόλεμο και την προσφυγιά, είναι η πραγματική αιτία της βίας όπου και όπως αν αυτή εκδηλώνεται. Όσοι λοιπόν προβληματίζονται γνήσια και αυθεντικά για τα φαινόμενα βίας εντός σχολείου οφείλουν να αντιμετωπίσουν αυτή την αίτιά εντός της κοινωνίας και όχι απλώς εντός του σχολείου, όπου όσο και αν την ψάχνουν, δε θα τη βρουν.

 

Ακόμη όμως και στο πλαίσιο –έστω– της διαχείρισης των συμπτωμάτων της κοινωνικής βίας που εκδηλώνεται στα σχολεία, τα μέτρα που έχουν ληφθεί είναι αναποτελεσματικά: με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς αναπληρωτές που έχουν στην ευθύνη τους ακόμα και 5 σχολεία (δηλαδή πάνω από 700 ή ακόμα και πάνω από 1000 μαθητές), χωρίς πλήρως στελεχωμένες κρατικές δομές υποστήριξης των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, χωρίς δομές υποστήριξης κακοποιημένων παιδιών, με τη διάλυση του ΟΚΑΝΑ και των  «στεγνών» προγραμμάτων κατά των ναρκωτικών και με αποκλειστική επίκληση της «πλατφόρμας καταγγελιών», αποδεικνύεται ότι η αντιμετώπιση έστω των συμπτωμάτων της κοινωνικής βίας δεν είναι προτεραιότητα για το κράτος, μια και προτιμά να δίνει τα αναγκαία για αυτές τις δομές και τις δράσεις κονδύλια σε επιδοτήσεις εφοπλιστών, βιομηχάνων, τραπεζιτών και μεγαλοξενοδόχων.

 

Το ΔΣ της ΕΛΜΕΖ ξεκαθαρίζει ότι κανένα από τα προτεινόμενα ή τα υλοποιούμενα μέτρα της παρούσας και των προηγούμενων κυβερνήσεων δε στοχεύει στην αιτία και άρα δεν μπορεί να εξαλείψει τα φαινόμενα κοινωνικής βίας εντός και εκτός σχολείου, ανεξαρτήτως των προθέσεων των εισηγητών τους και όσων τα υλοποιούν.

Επιπλέον, τα μέτρα καταστολής (πχ πλατφόρμες καταγγελιών κλπ) δεν πρόκειται να αποδώσουν, μια και «προσωποποιούν» και «εξατομικεύουν» ένα κατά βάση κοινωνικό πρόβλημα.

 

Αντιθέτως, τα μέτρα που προτείνουν τα σωματεία, τα συνδικάτα και οι φορείς του λαϊκού κινήματος μπορούν να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα έστω προσωρινά, δίνοντας μια κάποια ανακούφιση.

 

Για το λόγο αυτό απαιτούμε:

·   Κάλυψη του κάθε σχολείου με μόνιμους ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, που να έχουν στην αποκλειστική τους ευθύνη τη σχολική μονάδα και έναν εύλογο αριθμό μαθητών με βάση τις εισηγήσεις των αρμόδιων επιστημονικών ενώσεων και φορέων (πχ 100 μαθητές ανά ψυχολόγο/κοινωνικό λειτουργό)

·   Ενημέρωση σε σταθερή βάση για όλους τους μαθητές για τα ζητήματα της βίας και της εκδήλωσης της σε όλους τους χώρους της κοινωνικής ζωής και δράσης (χώρους εργασίας, εμπορευματοποιημένο αθλητισμό, σχολείο κλπ)

·   Προγράμματα συμβουλευτικές για νέους από ειδικούς ώστε να προστατεύονται προληπτικά οι μαθητές από τους κινδύνους του εθισμού (αλκοόλ, ναρκωτικά, ηλεκτρονικά παιχνίδια-τζόγος κ.α.)

·   Δημιουργία χώρων δωρεάν άθλησης και ψυχαγωγίας για τα παιδιά της πόλης και των χωριών με ευθύνη Κράτους-Περιφέρειας-Δήμου

·   Πλήρως στελεχωμένες με ευθύνη του κράτους δομές συμβουλευτικής γονέων/οικογενειών

 

14 Δεκεμβρίου 2025

Δευτέρα 15/12 στις 8μμ: Σύσκεψη για τη μετατροπή του 1ου Γυμνασίου και 1ου ΓΕΛ σε Πειραματικά Σχολεία

 

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ

Ζάκυνθος 13/12/2025

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (Ε.Λ.Μ.Ε.Ζ.)

Αρ. Πρωτ.: 14

Πληροφορίες

:

Προβής Φώτης

ΠΡΟΣ: Σχολεία Β/θμιας Εκπ/σης

Τηλέφωνο

:

 6978936176

Κοιν: ΜΜΕ

Site

:

http://elmez.blogspot.gr

e-mail

:

elmezante@yahoo.gr

 

 

ΘΕΜΑ: «Δευτέρα 15/12 στις 8μμ: Σύσκεψη για τη μετατροπή του 1ου Γυμνασίου και 1ου ΓΕΛ σε Πειραματικά Σχολεία»

 

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ζακύνθου καλεί την Ένωση Γονέων, τον ΣΕΠΕ Ζακύνθου, τα σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα του νησιού, τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές, τους γονείς και όλο το ζακυνθινό λαό σε ενημερωτική σύσκεψη με θέμα τη μετατροπή του συγκροτήματος του 1ου Γυμνασίου και 1ου ΓΕΛ σε πειραματικά σχολεία και τα αποτελέσματα της στη λειτουργία των σχολείων, στον οικογενειακό προγραμματισμό και στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών.

Η σύσκεψη θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 15/12 στις 8 μμ στα γραφεία της ΕΛΜΕ Ζακύνθου (Ευγενίδου 5, ισόγειο)

23 Οκτωβρίου 2025

Καταδικάζουμε τη βία της κυβέρνησης και της αστυνομίας ενάντια σε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς

 

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ

Ζάκυνθος 23/10/2025

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (Ε.Λ.Μ.Ε.Ζ.)

Αρ. Πρωτ.:129

Πληροφορίες

:

Προβής Φώτης

ΠΡΟΣ: Σχολεία Β’ θμιας Εκπ/σης

Τηλέφωνο

:

 6978936176

Κοιν: MME

Site

:

http://elmez.blogspot.gr

e-mail

:

elmezante@yahoo.gr

 

 

ΘΕΜΑ: «Καταδικάζουμε τη βία της κυβέρνησης και της αστυνομίας ενάντια σε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς»

 

 Το ΔΣ της ΕΛΜΕΖ καταγγέλλει το όργιο αστυνομικής καταστολής που εξαπέλυσε η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας ενάντια στην κινητοποίηση εκπαιδευτικών, γονιών και των παιδιών τους στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α' Αθήνας για τις συγχωνεύσεις τμημάτων σε δεκάδες δημοτικά σχολεία του Δήμου της Αθήνας και άλλων Δήμων της πρωτεύουσας.

 Ενώσεις και Σύλλογοι Γονέων, μαζί με σωματεία εκπαιδευτικών, συγκεντρώθηκαν για να καταγγείλουν τις συγχωνεύσεις τμημάτων που θα αποφάσιζε εκείνη την ώρα το αρμόδιο Συμβούλιο που συνεδριάζει με τηλεδιάσκεψη.

 Εντελώς απρόκλητα η Αστυνομία προχώρησε σε μια βάρβαρη επίθεση στους διαδηλωτές, ορισμένοι από τους οποίους κρατούσαν στα χέρια τους μικρά παιδιά. Τα χημικά εξαπλώθηκαν στον αέρα, ενώ βόμβες κρότου λάμψης έσκαγαν δίπλα σε οικογένειες.

 Μικρά παιδιά δεν μπορούσαν να ανασάνουν από τα χημικά που έπνιξαν την διαδήλωση.

27 Φεβρουαρίου 2023

Ανοιχτή επιστολή προς τους γονείς των μαθητών μας

 

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ

Ζάκυνθος 27/02/2023

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (Ε.Λ.Μ.Ε.Ζ.)

Αρ. Πρωτ.: 18

Πληροφορίες

:

ΠΡΟΣ: Γονείς &Σχολεία Β΄θμιαςΕκπ/σης

Τηλέφωνο

:

Κοιν: ΜΜΕ

Site

:

http://elmez.blogspot.gr

e-mail

:

elmezante@yahoo.gr

 

 

 

 

 



 

ΘΕΜΑ: «Ανοιχτή επιστολή προς τους γονείς των μαθητών μας»

 

Αγαπητοί γονείς,

Για ακόμη μια φορά θεωρούμε αναγκαίο να επικοινωνήσουμε μαζί σας! Με εσάς που δίνουμε από κοινού καθημερινά στα σχολεία τη μάχη για τη μόρφωση των μαθητών μας, των παιδιών σας.

Αυτές τις μέρες υπουργείο Παιδείας, υπηρεσιακοί παράγοντες και μια σειρά ΜΜΕ έχουν επιδοθεί σε μια λυσσαλέα επίθεση και συκοφάντηση των εκπαιδευτικών, προκειμένου να καλλιεργήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό και να διαμορφώσουν «στρατόπεδα» εναντίον μας, στηριζόμενοι κυρίως σε εσάς τους γονείς. Είμαστε σίγουροι πως και αυτή τη φορά, η προσπάθειά τους θα πέσει στο κενό!

Για άλλη μια φορά προσπαθούν να εφαρμόσουν ένα αντιεκπαιδευτικό νομοθέτημα, ντύνοντάς το και πάλι με εύηχες λεξούλες περί «αναβάθμισης». Την ίδια στιγμή προσπαθούν να πείσουν την κοινωνία ότι οι εκπαιδευτικοί φοβούνται την «αξιολόγηση», που θα αποκαλύψει τάχα την «τεμπελιά» των «βολεμένων», που δε θέλουν την «πρόοδο», και άλλα ευφάνταστα!

Εσείς, οι γονείς, γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα:

·           Πόσο βολευτήκαμε την περίοδο της πανδημίας, που χωρίς καμία στήριξη από το κράτος, μπήκαμε μέσα στα σπίτια σας και δώσαμε μάχη, όσο αυτό ήταν δυνατό σε συνθήκες «τηλεκπαίδευσης», να μη μείνει κανένα παιδί πίσω.

·           Πόσο τεμπελιάσαμε την περίοδο των λοκντάουν, αψηφώντας τις απαγορεύσεις και βγαίνοντας οργανωμένα στους δρόμους, μαζί σας, να διεκδικήσουμε όλα τα αναγκαία μέτρα για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων (μείωση των μαθητών ανά τμήμα, δωρεάν σελφ τεστ και μέτρα ατομικής προστασίας, κ.ά.).

·           Πόσο έχουμε βολευτεί ακόμα και σήμερα, που διαπιστωμένα τα μορφωτικά κενά έχουν γιγαντωθεί, παλεύοντας να μειώσουμε όσο γίνεται την ψαλίδα, χωρίς αντίστοιχα να παίρνεται κανένα παιδαγωγικό μέτρο από το Υπουργείο Παιδείας (στελέχωση των σχολείων με ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, δημιουργία τμημάτων ενισχυτικής διδασκαλίας, ουσιαστική προσαρμογή της ύλης, κ.ά).

·           Πόση «πρόοδο» έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια στα σχολεία μας, όταν αυτά πλημμυρίζουν με την πρώτη βροχή, επειδή δεν έχουν γίνει ολοκληρωμένα αντιπλημμυρικά έργα, κλείνουν με τον πρώτο χιονιά και πέφτουν με τον πρώτο σεισμό. Γνωρίζετε πολύ καλά την κατάσταση στα σχολεία της Ζακύνθου, που πολλά λειτουργούν σε προκάτ, κάποια δεν έχουν ελεγμένες ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. Όταν κάθε Ιούνη, η χρονιά κλείνει με χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, ειδικού επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού, εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης, για όλα τα παιδιά που έχουν ανάγκη. Όταν εκπαιδευτικοί και γονείς καλούμαστε να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη για τη λειτουργία των σχολείων και τη διεξαγωγή του μαθήματος, αφού η χρηματοδότηση στα σχολεία την τελευταία δεκαετία έχει μειωθεί κατά 40% και δε φτάνει ούτε για το φωτοτυπικό χαρτί!

Οι εκπαιδευτικοί καθημερινά αξιολογούμε τη δουλειά μας, συζητάμε αξιοποιώντας επιστημονικά εργαλεία στις παιδαγωγικές συνεδριάσεις των συλλόγων. Αξιολογούμαστε από εσάς τους ίδιους και τους μαθητές μας, μέσω της καθημερινής ζωντανής επαφής και τους δεσμούς που χτίζουμε, σε αντικειμενικά δύσκολες συνθήκες, χωρίς την αναγκαία υποστήριξη (γονιών, εκπαιδευτικών και μαθητών) που θα έπρεπε να έχουμε από το κράτος.

Αυτό που φοβόμαστε επομένως δεν είναι η «αξιολόγηση»!

Φοβόμαστε όμως αυτό που θέλουν να φέρουν μέσα από τη λεγόμενη «αξιολόγηση». Στον 21ο αιώνα δε ζούμε σε γυάλα. Την ίδια «αξιολόγηση» υλοποιούν εδώ και δεκαετίες σε πολλές μεγάλες χώρες της ΕΕ, στην Αγγλία, στην Αμερική. Ξέρουμε πολύ καλά και πρέπει να το γνωρίζετε κι εσείς, ότι όπου εφαρμόζεται, έχουν δημιουργηθεί σχολεία πολλών ταχυτήτων, με διαφοροποιημένο πρόγραμμα, που αντιεπιστημονικά διαχωρίζουν τους μαθητές σε α’ και β’ κατηγορίας, κυρίως με κριτήριο την κοινωνική και οικονομική προέλευση των μαθητών. Έτσι βλέπουμε στα σχολεία των παιδιών των φτωχότερων λαϊκών οικογενειών να πραγματοποιούνται μαθήματα τύπου: «υπηρεσίες καφετέριας» ή «περιποίηση άκρων», ενώ στα σχολεία της ελίτ να διδάσκονται διακριτά επιστημονικά αντικείμενα, με αναβαθμισμένο επίπεδο παρεχόμενης μόρφωσης. Η εξέλιξη των φτωχότερων μαθητών και η εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση φαντάζει μακρινό όνειρο για τη συντριπτική πλειοψηφία τους. 

Επιπλέον, επειδή η επιχειρηματική δράση μέσα στα σχολεία είναι κανόνας, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί των σχολείων σε λαϊκές γειτονιές, είτε ρίχνονται στο κυνήγι χορηγών είτε βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, αν μπορούν, για να μην κλείσει το σχολείο τους. Είναι χιλιάδες τα σχολεία που έχουν κλείσει ή συγχωνευτεί σε Αγγλία, Γαλλία, Αμερική για αντίστοιχους λόγους.

Παράλληλα οι εκπαιδευτικοί, που στην πλειοψηφία τους είναι συμβασιούχοι, καλούνται όλη μέρα να συμπληρώνουν φόρμες και δείκτες αξιολόγησης, αφήνοντας στην άκρη την ουσία της δουλειάς μας, την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία.

Σε αυτό το σχέδιο, που τσακίζει τα μορφωτικά δικαιώματα και το μέλλον των μαθητών μας, αντιστεκόμαστε εδώ και πολλές δεκαετίες και ο διαρκής αγώνας μας έχει βάλει εμπόδια στην υλοποίησή του.

Απέναντι στο κατηγοριοποιημένο σχολείο που είναι πολύ φτωχό από υποδομές και περιεχόμενο αλλά πολύ ακριβό για τους γονείς, που μας καλεί στον 21ο αιώνα να διδάσκουμε τη γλώσσα μέσα από συνταγές μαγειρικής και τα μαθηματικά «στο περίπου», που θέλει να βγάλει από τις δομές του φτηνούς εργαζόμενους, με μισή μόρφωση, να δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας χωρίς να αντιδρούν, εμείς αντιτάσσουμε το σχολείο που πραγματικά όλοι μας, γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές, έχουμε ανάγκη!

Ένα σχολείο που να αντιστοιχεί στις ανάγκες του 21ου αιώνα, προσανατολισμένο στην ολόπλευρη μορφωτική, πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη των μαθητών. Με σύγχρονες εγκαταστάσεις, εργαστήρια, βιβλιοθήκες, γυμναστήρια, αθλητικούς χώρους, χώρους πολιτισμού. Με σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, εποπτικά μέσα που θα βοηθούν στην εκπαιδευτική διαδικασία σε αυτή την κατεύθυνση. Με εκπαιδευτικούς που θα μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς την οικογένειά τους. Με μείωση του αριθμού των μαθητών στις τάξεις, αύξηση της χρηματοδότησης, ουσιαστικές επιμορφώσεις εκπαιδευτικών.

Αγαπητοί γονείς,

Την Τετάρτη 15 Φλεβάρη τα σχολεία μας ήταν κλειστά ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους. Το μάθημα έγινε στις πλατείες, στις απεργιακές συγκεντρώσεις, που πρέπει να μας βρουν όλους ενωμένους, σε ενιαίο μέτωπο απέναντι στο σχολείο της ημιμάθειας, στο σχολείο της αγοράς. Εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας για τη συμπαράστασή σας μέσα από την Ένωση Γονέων Μαθητών Ζακύνθου.

Είμαστε σίγουροι πως όπως συμπορευτήκαμε όλο το προηγούμενο διάστημα στον αγώνα για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων μας, για την κάλυψη όλων των κενών από την 1η Σεπτέμβρη, ενάντια στις συγχωνεύσεις και το κλείσιμο των σχολείων, για τη συντήρηση των σχολείων και τα οξυμένα ζητήματα σχολικής στέγης, που δυστυχώς φέτος οδήγησαν στον θάνατο μαθητή μας στις Σέρρες, αλλά και ακόμα ενάντια στο τσάκισμα των μισθών μας, στην ακρίβεια και τους λογαριασμούς φωτιά, το ίδιο θα συμβεί και τώρα!

 

Τα συμφέροντα και οι αγωνίες μας είναι κοινά! Εμείς, οι πολλοί, έχουμε τον νου μας στο παιδί!

Ας δώσουμε ένα «μάθημα» στους λίγους που παραφυλάνε να τσακίσουν το μέλλον του!

LinkWithin