Για το τραγικό ''εργατικό ατύχημα'' στη ‘‘ΒΙΟΛΑΝΤΑ’

 

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ			Ζάκυνθος 29/01/2026
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (Ε.Λ.Μ.Ε.Ζ.)			Αρ. Πρωτ.: 31
Πληροφορίες	:	Προβής Φώτης	ΠΡΟΣ: Σχολεία Β/θμιας Εκπ/σης
Τηλέφωνο	:	6978936176	Κοιν: ΜΜΕ
Site	:	http://elmez.blogspot.gr
e-mail	:	elmezante@yahoo.gr

 

 

ΘΕΜΑ: «Για το τραγικό ''εργατικό ατύχημα'' στη ‘‘ΒΙΟΛΑΝΤΑ’’»

 Η βάρδια 10-6 στα εργοστάσια είναι γενικά μια σκληρή διαδικασία κατά την οποία ένας εργαζόμενος, πηγαίνοντας κόντρα στους βιολογικούς του ρυθμούς, χάνει τη νυχτερινή του ανάπαυση, αναζητώντας μες στη μέρα «τρύπες» για να την αναπληρώσει ανάμεσα στις αμέτρητες κοινωνικές και οικογενειακές υποχρεώσεις. Είναι η βάρδια που επιλέγουν όσες γυναίκες θέλουν το πρωί σχολώντας κατάκοπες να ετοιμάσουν τα παιδιά τους για το σχολείο ή όσοι παλεύουν για έξτρα μισθό (καθώς ακόμη τα νυχτερινά πληρώνονται παραπάνω), με δάνεια και χρέη να τους στοιχειώνουν απειλητικά. Τέλος, είναι η βάρδια που με το ζόρι ανατίθεται σε όσους λόγω ηλικίας ή στάσης δεν μπορούν να πουν όχι, γιατί φοβούνται την απόλυση και τις επιπτώσεις της.

 

Αυτό είναι περίπου το προφίλ των εργαζομένων στη νυχτερινή βάρδια. Μόνο που στη «Βιολάντα» μάθαμε και τα ονόματά τους: Αγάπη Μπούνοβα, Αναστασία Νάσιου, Έλενα Κατσαρού, Βούλα Μπουκουβάλα και Βασιλική Σκαμπαρδώνη. Όλες τους νέες γυναίκες, μάνες, γνωστές στην τοπική κοινωνία, δούλευαν στη νυχτερινή παραγωγή μπισκότων. Σήμερα και οι πέντε νεκρές έπειτα από φονική έκρηξη και πυρκαγιά στην υπόγεια εγκατάσταση του εργοστασίου.

 

Όπως συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις προηγούνται των πορισμάτων μαρτυρίες, εικασίες, δηλώσεις συμπαράστασης, αποκαλυπτικά βίντεο και συλλυπητήρια. Όλα αυτά κρατούν το ενδιαφέρον του κοινού για μικρό χρονικό διάστημα, μέχρι η ασθενική μας μνήμη να ξεθωριάσει, κάνοντας χώρο για την επόμενη καταγγελία, για τον επόμενο αποτροπιασμό. Πολύμηνη διαρροή προπανίου ήταν το πόρισμα της Πυροσβεστικής. Ανέπνεαν δηλαδή τον επικίνδυνο υδρογονάνθρακα για καιρό, τον μύριζαν, τους ενοχλούσε, το είχαν αναφέρει, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Για τα παιδιά, τους γονείς και τους αγαπημένους των πέντε γυναικών εκτός από το παντοτινό, ασύλληπτο πένθος μένει και το παράπονο ή η οργή για την απίστευτη αναλγησία.

 

Ε, λοιπόν, για το εργατικό ατύχημα στη «Βιολάντα» δεν έφταιγε η κακιά στιγμή. Την περσινή χρονιά καταγράφηκαν πάνω από 200 νεκροί σε αντίστοιχες περιστάσεις, για να μην αναφέρουμε το νόμιμο «κουκούλωμα» θανάτων στους χώρους δουλειάς που ξεκινά από την μη διερεύνηση των ατυχημάτων μέχρι το να βαφτίζουν μια απώλεια από επαγγελματική ασθένεια ως «θάνατο από παθολογικά αίτια». Ήταν, λοιπόν, και η «Βιολάντα» ένα από τα πολλά εργοδοτικά εγκλήματα που οφείλονται στην εντατικοποίηση της εργασίας με τις ευλογίες της κυβέρνησης, στην έλλειψη μέτρων ασφάλειας και υγιεινής και στους σχεδιασμούς της εργοδοσίας που οδηγούν στην εκμετάλλευση. Γιατί καλός εργοδότης δεν είναι αυτός που κόβει βασιλόπιτες με τη νέα χρονιά, τσουγκρίζει αυγά το Πάσχα και δίνει φτηνότερα τα μπισκότα («φτιαγμένα…με αγάπη, έλεγε η διαφήμιση) που εσύ παρήγαγες και εσύ πάλι θα καταναλώσεις. Καλός εργοδότης δεν υπάρχει, όσο η παραγωγή γίνεται με όρους εκμετάλλευσης της προσφερόμενης εργασίας στη λογική κόστους – οφέλους. Και οι νεκρές στη «Βιολάντα» είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα μιας εργοδοτικής στρατηγικής που παρακάμπτει καταγγελίες και προειδοποιήσεις Εργατικών Κέντρων και σωματείων και επιλέγει να  θυσιάζει ανθρώπινες ζωές για την κερδοφορία.

 

Γι’ αυτό είναι τεράστιες οι ευθύνες του κράτους και των κυβερνήσεων διαχρονικά, και βέβαια της συγκεκριμένης που θεσπίζει τα 13ωρα ως δήθεν επιλογή των εργαζομένων. Με τη διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών, την ανοχή στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την συνεχιζόμενη υποτίμηση της μισθωτής εργατικής αξίας και σωρεία ταξικών, αντεργατικών νόμων λειτούργησαν και λειτουργούν ως εγγυητές του κεφαλαίου. Και όταν το εχθρικό για το λαό κράτος ανάμεσα στην προστασία της ανθρώπινης ζωής και στην κερδοφορία του αφεντικού επιλέγει το δεύτερο, τότε τα εργοστάσια μοιραία γίνονται τόποι θανάτου. Όταν τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται "εμπόδιο" στην ανταγωνιστικότητα και στην κερδοφορία, τότε το αποτέλεσμα είναι αναμενόμενο και το έγκλημα προδιαγεγραμμένο. Είναι τεράστια η ευθύνη ενός συστήματος που θεωρεί αποδεκτό να ρισκάρουν τη ζωή τους όσοι δουλεύουν στην απομόνωση της νύχτας, για να κινείται τάχα η οικονομία την ημέρα…

 

Δεν θα συνηθίσουμε τον θάνατο στη δουλειά. Δεν θα αποδεχτούμε ότι το να πας για μεροκάματο ή νυχτοκάματο μπορεί να σημαίνει ότι δεν θα γυρίσεις σπίτι. Οι εργαζόμενοι οργανωμένα πρέπει να αγωνιστούν για την κατάργηση του κέρδους, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για την κοινωνία όπου θα κάνουν κουμάντο οι ίδιοι στον πλούτο που παράγουν. Ως Δ.Σ. της ΕΛΜΕΖ Ζακύνθου απαιτούμε:

 

·       Πλήρη διερεύνηση του τραγικού εργατικού ατυχήματος στη «Βιολάντα»

·       Να αποδοθούν άμεσα ποινικές ευθύνες στην εργοδοσία και πολιτικές ευθύνες στην κυβέρνηση

·       Να σταματήσει το καθεστώς ασυλίας των εργοδοτών

·       Να λογοδοτήσει η κυβέρνηση για την αδράνεια απέναντι στις καταγγελίες του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων

·       Να ενισχυθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί των μέτρων ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους εργασίας, ειδικά στη νυχτερινή βάρδια

·       Σεβασμό στη ζωή, στην υγεία, στη σωματική ακεραιότητα και στην αξιοπρέπεια των εργαζομένων

 

Το ΔΣ