Η απόφαση του ΣτΕ δε θα βάλει ταφόπλακα στα δικαιώματά μας και στις διεκδικήσεις μας: Θα επιβάλουμε το δίκιο μας με τον αγώνα μας.

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ			Ζάκυνθος 23/8/2026
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (Ε.Λ.Μ.Ε.Ζ.)			Αρ. Πρωτ.: 89
Πληροφορίες	:	Προβής Φώτης	ΠΡΟΣ: Σχολεία Β/θμιας Εκπ/σης
Τηλέφωνο	:	6978936176	Κοιν: ΜΜΕ
Site	:	http://elmez.blogspot.gr
e-mail	:	elmezante@yahoo.gr

 

 

ΘΕΜΑ: «Η απόφαση του ΣτΕ δε θα βάλει ταφόπλακα στα δικαιώματά μας και στις διεκδικήσεις μας: Θα επιβάλουμε το δίκιο μας με τον αγώνα μας.»

 

Με την πρόσφατη απόφασή της 1201/2026, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), απέρριψε την προσφυγή για την επαναφορά του 13^ου κα 14^ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους. Με αυτή την απαράδεκτη απόφαση, το ανώτατο δικαστήριο προσπαθεί να κλείσει οριστικά τις διεκδικήσεις του κλάδου μας και των Δ.Υ. γενικότερα. Στην απόφασή του το ΣτΕ αξιοποίησε το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο και τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς έκρινε ότι η κατάργηση του 13^ου και 14^ου μισθού (βάσει του ν. 4093/2012) «δεν συνιστά αντισυνταγματική παράλειψη».

Με ένα άκρως προκλητικό σκεπτικό, η απόφαση του ΣτΕ επικαλείται τις «δημοσιονομικές αντοχές» και ισχυρίζεται ότι η χορήγηση των δύο μισθών θα προκαλούσε «μόνιμο βάρος» στον κρατικό προϋπολογισμό. Για το ίδιο δικαστήριο βέβαια οι «δημοσιονομικές αντοχές» είναι απεριόριστες για να χρηματοδοτηθούν άσχετες με τις ανάγκες της χώρας πολεμικές δαπάνες (φρεγάτες στον Ινδικό, ΠΑΤΡΙΟΤ στη Σαουδική Αραβία, ΑΠΑΤΣΙ στον Περσικό κόλπο) ή για να ξεκοκαλίσουν επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές από τον κρατικό προϋπολογισμό αυτοί που παρασιτούν από τον κόπο και τον ιδρώτα των εργαζομένων: οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι μεγαλοξενοδόχοι και οι βιομήχανοι.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η κατάργηση του 13^ου και 14^ου μισθού δεν αντίκειται στο ευρωπαϊκό δίκαιο, επικαλούμενο ότι η ρύθμιση των αποδοχών παραμένει στην αρμοδιότητα των κρατών – μελών και ότι η αντίστοιχη Ευρωπαϊκή οδηγία δεν θεμελιώνει ατομικό δικαίωμα. Δηλαδή επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι οδηγίες της δεν υπάρχουν για να προστατεύουν τους εργαζόμενους, αλλά για να επιβάλλουν και να θωρακίζουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος των εργαζομένων.

Με περισσή προκλητικότητα, το σκεπτικό αναφέρει ότι η μη καταβολή των επιδομάτων «δε θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρεπή διαβίωση των δημοσίων υπαλλήλων»! Αλήθεια, οι κκ δικαστές του ΣτΕ δεν έχουν ακούσει τίποτα για εκπαιδευτικούς που κοιμούνται σε κάμπινγκ, γιατί τους πετάνε έξω από τα σπίτια που έχουν νοικιάσει, για Δ.Υ. που αναγκάζονται να κάνουν δύο και τρεις δουλειές για να επιβιώσουν, για τους αναπληρωτές στην εκπαίδευση που δεν ξέρουν αν, πότε και πού θα εργαστούν; Οι δημόσιου υπάλληλοι ξέρουν πολύ καλά πώς εξανεμίζονται από την ακρίβεια, οι ντροπιαστικοί μισθοί που παίρνουν και δεν είναι τυχαίο ότι όλο και μειώνονται οι εκπαιδευτικοί και γενικότερα οι εργαζόμενοι που διεκδικούν μια θέση στο Δημόσιο.

Ως σωματείο, δεν είχαμε ποτέ αυταπάτες για το ρόλο του κράτους και των μηχανισμών του, μεταξύ αυτών και της δικαιοσύνης: ο στόχος τους είναι να διαφυλάσσουν τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών των εργαζομένων μέσω του νομοθετικού πλαισίου και της γενικότερης πρακτικής που ακολουθούν. Το βλέπουμε στους πετσοκομμένους μισθούς, με τους οποίους μας καλούν να ζήσουμε, στους εκατοντάδες νεκρούς των εργοδοτικών εγκλημάτων, τους οποίους μας καλούν να «συνηθίσουμε», στην εχθρική καθημερινότητα σε βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων που διαμορφώνουν οι κυβερνήσεις διαχρονικά. Οι ελάχιστες θετικές για τους εργαζομένους δικαστικές αποφάσεις απλώς επισφράγισαν τους σκληρούς αγώνες και την πίεση που ασκήσαμε, ήταν η επιβεβαίωση ότι οι εργαζόμενοι έχουν το δίκιο με το μέρος τους και όταν θέλουν, μπορούν να το επιβάλλουν κόντρα σε θεούς και δαίμονες.

Από την κρατική δολοφονία στα Τέμπη μέχρι το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα, τον Ασπρόπυργο και χίλιες δυο άλλες περιπτώσεις η δικαιοσύνη κινείται με ρυθμούς εφάμιλλους χελώνας, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που με τις αποφάσεις της προκαλεί εύλογα ερωτηματικά και απορίες. Την ίδια ώρα βέβαια, αυτή η βραδυπορούσα δικαιοσύνη σπεύδει με ταχύτητα φωτός να κηρύξει παράνομες τις απεργίες και μάλιστα με αποφασιστικότητα που θα έλεγε κάποιος ότι αυτές δε στρέφονται εναντίον των εργοδοτών αλλά της ίδιας της δικαιοσύνης.

 

Δε θα ζήσουμε με ψίχουλα! Ο λόγος τώρα ανήκει στους εργαζόμενους!

 

Η απόφαση του ΣτΕ αποδεικνύει περίτρανα ότι τα δώρα δεν πρόκειται να επιστρέψουν μέσα από δικαστικές αίθουσες. Καμία αυταπάτη δε χωρά! Η επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού θα επιβληθεί μόνο με τον δικό μας οργανωμένο ταξικό αγώνα στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς. Δεν έχουμε χρόνο να περιμένουμε δικαστικές αποφάσεις που στο 99% των περιπτώσεων βγαίνουν σε βάρος των εργαζομένων.

Οι εκπαιδευτικοί και όλοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι δε θα δείξουμε καμία ανοχή στην κοροϊδία. Δυναμώνουμε τώρα τα σωματεία μας! Οργανώνουμε τον αγώνα μας. Γυρνάμε την πλάτη σε παλιούς και νέους επίδοξους σωτήρες και στην «παροχολογία» της προεκλογικής περιόδου. Άλλωστε τα «κοστολογημένα» τους προγράμματα βάζουν κόφτες μόνο στις ανάγκες των εργαζομένων την ίδια ώρα που διοχετεύουν τζάμπα χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους. Όλα αυτά με τη σφραγίδα της Ε.Ε.! Για άλλη μια φορά επαληθεύεται ότι μόνο ο οργανωμένος αγώνας μπορεί να προστατέψει, να αποσπάσει και να διευρύνει τις κατακτήσεις μας!

Παλεύουμε οργανωμένα για:

·        Άμεση επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού στο Δημόσιο.

·        Αυξήσεις 20% στους μισθούς μας.

·        Απεμπλοκή της χώρας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς.

Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία

Καμιά θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους!

Το ΔΣ