ΘΕΜΑ:
«Κοινή ανακοίνωση ΕΛΜΕ
Ζακύνθου, Κέρκυρας, Λευκάδας, Κεφαλονιάς – Ιθάκης για
το αίτημα γονιών και μαθητών των ΕΠΑΛ σε όλα τα Ιόνια Νησιά»
Οι ΕΛΜΕ Ιονίων Νήσων (Κέρκυρας,
Λευκάδας, Κεφαλονιάς – Ιθάκης και Ζακύνθου) στηρίζουν το αίτημα
γονιών και μαθητών των ΕΠΑΛ των Επτανήσων, ώστε τα παιδιά να εξεταστούν
προφορικά για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις στα ίδια τα νησιά και όχι στην Αθήνα
και στην Πάτρα.
Κάθε χρόνο, οι μαθητές και οι
μαθήτριες των ΕΠΑΛ, που εξετάζονται προφορικά λόγω μαθησιακών δυσκολίων,
είναι υποχρεωμένοι να μεταβούν στην Αθήνα ή στην Πάτρα, προκειμένου να γίνει η
εξέτασή τους. Στα νησιά μας, δεν σχηματίζονται Ειδικά Εξεταστικά Κέντρα για τα
ΕΠΑΛ (σε αντίθεση με τα ΓΕΛ) με το αιτιολογικό ότι είναι πολλοί οι
εκπαιδευτικοί, οι οποίοι πρέπει να προσέλθουν, προκειμένου να γίνει η εξέταση
των μαθητών και των μαθητριών.
Αυτό όμως, δεν μπορεί να αποτελεί
δικαιολογία, για το Γολγοθά που τραβάνε τα παιδιά και
οι οικογένειές τους σε μια σημαντική στιγμή της ζωής τους:
1. Η οικονομική επιβάρυνση
είναι δυσβάσταχτη με αποτέλεσμα, κάθε χρόνο, αρκετοί μαθητές, να μην πηγαίνουν
να δίνουν εξετάσεις, αφού απλά δεν μπορούν. Το Υπουργείο καταβάλλει αναδρομικά
(μετά από 3 μήνες) το ποσό των 300 ευρώ για την κάλυψη αυτών των εξόδων, το
οποίο, μόλις και μετά βίας καλύπτει τα έξοδα μετακίνησης ενός υποψηφίου και του
συνοδού του. Να τονίσουμε ότι οι μαθητές δίνουν
όλα τα μαθήματα των Πανελληνίων μακριά από τοσπίτι τους, που σημαίνει
ότι μπορεί να κάτσουν από 1 εβδομάδα (στην καλύτερη για το 2025) έως και 3,5
εβδομάδες στην Αθήνα ή στην Πάτρα, μέχρι να τελειώσουν οι εξετάσεις. Αυτό
σημαίνει υπέρογκα έξοδα, στα οποία οι οικογένειες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν.
2. Όλο αυτό το διάστημα, ο
ένας τουλάχιστον από τους δύο γονείς θα πρέπει να αφήσει τη δουλειά του, ώστε
να συνοδεύσει το ανήλικο παιδί του. Στα Επτάνησα του τουρισμού, στις αρχές του
Ιούνη, που είμαστε για τα καλά μέσα στη σεζόν, είναι από δύσκολο έως απίθανο,
για έναν εργαζόμενο, έναν ξενοδοχοϋπάλληλο, έναν εργαζόμενο στον επισιτισμό, να
αφήσει για 3 ολόκληρες εβδομάδες την εργασία του και να μεταβεί εκτός έδρας,
χωρίς να χάσει τη δουλειά του. Αλλά ακόμα και για έναν επαγγελματία, η απώλεια
εισοδημάτων για τόσο μεγάλη περίοδο, είναι απαγορευτική.
3. Το ψυχολογικό κόστος των μαθητών,
οι οποίοι αφήνουν το γνώριμό τους περιβάλλον και ξεσπιτώνονται για να ακολουθήσουν
τα όνειρά τους, προκειμένου να δώσουν εξετάσεις και είναι αναγκασμένοι να εξεταστούν
σε ένα άγνωστο σχολείο, με αγνώστους δίπλα τους, συνιστά τον ορισμό της άνισης
μεταχείρισης. Οι μαθητές μας δεν έχουν τις ίδιες ευκαιρίες και τις ίδιες
συνθήκες εξέτασης με τους άλλους μαθητές, γεγονός το οποίο τους στοιχίζει σε επιδόσεις.
Τα παιδιά των ΕΠΑΛ της επαρχίας, δεν είναι παιδιά «ενός κατώτερου θεού» και
δικαιούνται τις ίδιες ευκαιρίες με όλους τους συμμαθητές τους.
Στην Ελλάδα 2.0, στο Υπουργείο των
«αρίστων» και των «Ωνάσειων» σχολείων, φαίνεται ότι δεν υπάρχει θέση για τα πιο
ευάλωτα παιδιά της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.
Όσο κι αν το Υπουργείο κόπτεται για τη σημασία που δίνει στην Επαγγελματική
Εκπαίδευση, η πραγματικότητα δείχνει άλλα: παλιά κι απαρχαιωμένα εργαστήρια,
βιβλία ξεπερασμένα, τα οποία μάλιστα έρχονται στα σχολεία το Γενάρη, ελλείψεις
εκπαιδευτικών και βοηθητικού προσωπικού, σχολικά κτίρια ερειπωμένα.
Δε θα περίμενε κανείς το Υπουργείο να
δείξει την απαραίτητη πρόνοια και ενσυναίσθηση
για αυτά τα παιδιά και τις οικογένειές τους, τα οποία απλά προσπαθούν να
σπουδάσουν τα όνειρά τους, αφού για μια ακόμα φορά το Υπουργείο βάζει το κόστος
πάνω από τη δημόσια εκπαίδευση και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών.
Όλες
οι ΕΛΜΕ των Ιονίων Νήσων απαιτούν να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες από τη
μεριά του Υπουργείου, προκειμένου οι μαθητές μας να δώσουν εξετάσεις στον τόπο
κατοικίας τους!
Ενώνουμε
τη φωνή μας με τους γονείς και τους μαθητές των ΕΠΑΛ, ώστε αυτό να γίνει άμεσα πραγματικότητα!
