Για τον τραγικό θάνατο συναδέλφισσας στη Θεσσαλονίκη

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ			Ζάκυνθος 11/3/2026
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (Ε.Λ.Μ.Ε.Ζ.)			Αρ. Πρωτ.: 52
Πληροφορίες	:	Προβής Φώτης	ΠΡΟΣ: Σχολεία Β/θμιας Εκπ/σης
Τηλέφωνο	:	6978936176	Κοιν: ΜΜΕ
Site	:	http://elmez.blogspot.gr
e-mail	:	elmezante@yahoo.gr

 

 

ΘΕΜΑ: «Για τον τραγικό θάνατο συναδέλφισσας στη Θεσσαλονίκη»

 

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ζακύνθου εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους συναδέλφους της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου για την απώλειά της.

Το τραγικό αυτό γεγονός δεν έπεσε από τον ουρανό ούτε είναι αποτέλεσμα της «κακιάς στιγμής». Είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής αντιεκπαιδευτικής πολιτικής σε βάρος των μαθητών, των εκπαιδευτικών και της εκπαίδευσης γενικότερα. Άλλωστε και η παρούσα κυβέρνηση συνέχισε την πολιτική των προηγούμενων που απαξιώνει το σχολείο, τη μόρφωση, την εκπαίδευση, την πολιτική που καθιστά τους εκπαιδευτικούς εύκολο στόχο και αποδιοπομπαίους τράγους για ό,τι συμβαίνει εντός και εκτός σχολικής τάξης.

Οι εκπαιδευτικοί απέναντι στις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις και πιέσεις της καθημερινής σχολικής πραγματικότητας έχουν μείνει χωρίς ουσιαστική στήριξη από την κυβέρνηση.

Το να αναζητά το ΥΠΑΙΘΑ απλώς ευθύνες στους μαθητές του σχολείου, στον σύλλογο διδασκόντων ή στους γονείς συσκοτίζει τις πραγματικές αιτίες της όλης κατάστασης: την εργασιακή, παιδαγωγική και ανθρώπινη απαξίωση των εκπαιδευτικών από την αντιεκπαιδευτική πολιτική που εφαρμόζεται διαχρονικά.

Η πραγματικότητα στα σχολεία είναι αποκαλυπτική των πολιτικών που έχουν ακολουθηθεί όλες τις τελευταίες δεκαετίες: 27άρια τμήματα, μην τύχει και προσλάβει το ΥΠΑΙΘΑ κανένα παραπάνω εκπαιδευτικό, κάτι που χαρακτηρίζεται «αχρείαστη σπατάλη, μετακινήσεις σε 4 και 5 σχολεία, υποχρεωτικές υπερωρίες, εντατικοποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας με την Τράπεζα Θεμάτων, πλημμελής στήριξη των σχολικών μονάδων με κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους και ένα διαρκώς αυξανόμενο βάρος ευθυνών στους εκπαιδευτικούς. Την ίδια στιγμή, μέσα στο σχολείο αντανακλώνται οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που βιώνουν οι μαθητές και οι οικογένειές τους, η εξάντληση από το άγχος των εξετάσεων και των φροντιστηρίων, τα οποία η κυβέρνηση συνειδητά γιγαντώνει με το λεγόμενο «εθνικό απολυτήριο», κάνοντας το σχολείο ακόμη πιο πιεστικό και αποκρουστικό για τα παιδιά. Το σχολείο με ευθύνη των κυβερνήσεων έχει γίνει από χώρος γνώσης, χαράς και δημιουργικότητας, εξεταστική αρένα, χώρος άγχους, πεδίο άγριου ανταγωνισμού μεταξύ των μαθητών.

Όλη αυτή η κατάσταση δεν μπορεί παρά να μας γεμίζει οργή.

 

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και η παρούσα κυβέρνηση καλεί τους εκπαιδευτικούς, αφού πρώτα τους έχει εξευτελίσει παιδαγωγικά, μισθολογικά και εργασιακά να επιτελέσουν τον παιδαγωγικό τους ρόλο.

·         με μισθούς πείνας που δε φτάνουν ούτε για μέχρι τη μέση του μήνα,

·         με τις πειθαρχικές διώξεις σε βάρος όσων αντιστέκονται στην αντιεκπαιδευτική πολιτική,

·         με μηνύσεις και αγωγές στελεχών εκπαίδευσης σε βάρος σωματείων και συνδικαλιστών τόσο στη Ζάκυνθο όσο και πανελλαδικά,

η κυβέρνηση, το ΥΠΑΙΘΑ και τα στελέχη του ως γνήσιοι Φαρισαίοι αναρωτιούνται για την εκπαίδευση «τι έχει η έρμη και ψοφάει». Τους καλούμε να κοιτάξουν βαθιά στον καθρέφτη τους και να δουν τον υπαίτιο αυτής της κατάστασης. Αυτοί με τη στάση τους και με τον κοινωνικό αυτοματισμό σε βάρος των εκπαιδευτικών καλλιεργούν την απαξιωτική συμπεριφορά σε βάρος μας.

 

Ο σύγχρονος εκπαιδευτικός χρειάζεται ουσιαστική στήριξη στην πράξη. Είναι αναγκαία η σταθερή παρουσία κοινωνικών λειτουργών και ψυχολόγων στα σχολεία, καθώς και η δημιουργία ενός οργανωμένου υποστηρικτικού δικτύου για τους εκπαιδευτικούς σε κάθε σχολική μονάδα. Μόνο έτσι μπορεί να ενισχυθεί πραγματικά ο παιδαγωγικός και υποστηρικτικός μας ρόλος, ώστε να μπορούμε να εντοπίζουμε έγκαιρα τα προβλήματα των μαθητών και να παρεμβαίνουμε ουσιαστικά προς όφελός τους.

Σαφώς τα γεγονότα στη Θεσσαλονίκη πρέπει να διερευνηθούν πλήρως. Το πιο σημαντικό όμως είναι η άμεση λήψη μέτρων για την ουσιαστική στήριξη των εκπαιδευτικών και να ανατραπούν οι άθλιες πολιτικές που απαξιώνουν το έργο και την αξιοπρέπειά μας.

Το ΔΣ της ΕΛΜΕΖ εγκαίρως (και σε πολλές περιπτώσεις χωρίς κάποια συγκεκριμένη αφορμή) με ανακοινώσεις και παρεμβάσεις, στις λίγες περιπτώσεις που του δόθηκε δημόσιο βήμα, είχε αναδείξει τα ζητήματα της απαξίωσης του έργου των εκπαιδευτικών από την κυβέρνηση και της κοινωνικής βίας που αντανακλάται στην εκπαίδευση. Όλες οι προτάσεις του σωματείου αλλά και των εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών (ΔΟΕ-ΟΛΜΕ) έχουν μπει στο ζύγι του «κόστους-οφέλους» και απορρίφθηκαν.

 

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ζακύνθου καλεί τα ΔΣ της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ να αναλάβουν εδώ και τώρα αγωνιστικές πρωτοβουλίες για την υπεράσπιση της εργασιακής και παιδαγωγικής υπόστασης των εκπαιδευτικών, προχωρώντας στην προκήρυξη πανεκπαιδευτικής κινητοποίησης μέσα στον Μάρτη. Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε αναλώσιμοι και το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να λειτουργεί πάνω στην εξάντληση των ανθρώπων του. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα δημόσιο σχολείο που να μορφώνει ουσιαστικά τα παιδιά και να στηρίζει πραγματικά τους εκπαιδευτικούς που το κρατούν όρθιο καθημερινά.

Το ΔΣ